jump to navigation

આપણે ગુજરાતીઓ…… ડિસેમ્બર 24, 2009

Posted by Haresh Chovatia in Uncategorized.
add a comment

આજે મારા એક મિત્રએ મને આ ઇમેલ મોકલીયો છે તે આહિં પોસ્ટ કરુ છું

આપણે ગુજરાતીઓ ……

હોટેલમાં કોઈ ચા મંગાવે અને ચામાં માખી પડે તો શું થાય…. ?

(1) ચોખ્ખાઈનો આગ્રહી બ્રિટિશર ચા પીધા વગર ભરેલો કપ તરછોડીને જતો રહે.

(2) ‘કેર-ફ્રી’ સ્વભાવવાળો અમેરિકન ચામાંથી માખી કાઢી ચા પી જાય.

(3) ‘ચાલુ’ સ્વભાવવાળો ઓસ્ટ્રેલિયન ચા ઢોળી કપ લઈને જતો રહે.

(4) ‘ચિત્ર-વિચિત્ર’ ખાનારો ચીનો માખી ઊપાડીને ખાઈ જાય.

આ સમયે એક ‘મહાન વ્યક્તિ’ ત્યાં હાજર હોય તો એ શું કરે ખબર છે? એ ‘મહાન’ વ્યક્તિ બ્રિટિશર પાસેથી તરછોડેલી ચાના પૈસા લે. એણે તરછોડેલી ચા અમેરિકનને વેચી દે, કપ ઓસ્ટ્રેલિયનને વેચી અને અને માખી ચીનાને વેચી દે! બધાના પૈસા ખિસ્સામાં મૂકી ઘર ભેગો થઈ જાય. આ સોલિડ ગણતરીબાજ મહાન વ્યક્તિ એટલે કોણ ખબર છે ? આ અદ્દભુત, જોરદાર મહાનુભાવ એટલે ‘ગુજરાતી’ !

આખી દુનિયામાં ‘વર્લ્ડ બેસ્ટ વેપારી’ નો જેને એવોર્ડ મળેલો છે, તે છે – હું, તમે અને આપણે બધા – ‘ગુજરાતીઓ’, પણ આપણે માત્ર વેપારી જ નથી, વેપારીથી પણ વિશેષ છીએ. આપણો સ્વભાવ, આપણી આદતો, આપણી ખાસિયતો આપણને બીજાથી નોખાં અને જુદાં બનાવે છે. તો ચાલો આપણે ગુજરાતીઓ કેવા છીએ એની ચર્ચા આજે એરણ ઉપર ચઢાવીએ.

આપણા ભારત દેશનો નકશો જુઓ તો એમાં પશ્ચિમ છેડે હસતાં મોઢાના આકારવાળું રાજ્ય દેખાશે. આ હસતું મોઢું એટલે આપણું ગુજરાત અને તેમાં વસતા સાડા પાંચ કરોડ હસતાં મોઢા એટલે આપણે ગુજરાતીઓ, પણ ગુજરાતીઓ માત્ર ગુજરાતમાં જ વસે છે તે માનવું ભૂલભરેલું છે. ગુજરાતીઓ આખી દુનિયામાં બધે જ ફેલાયેલા છે અને બધી જ જગ્યાએ ધંધો કરી ‘બે પૈસા’ કમાઈ રહ્યા છે.

વિશ્વપ્રવાસે નીકળવાના શોખીન ગુજરાતીઓમાનો કોઈ સહારાનું રણ જોવા જાય અને ત્યાં તેને ચાની કીટલી ચલાવતો ગુજરાતી મળી જાય તેવું બને ખરું! પેંગ્વિન કે સફેદ રીંછ ઉપર રિસર્ચ કરતો વૈજ્ઞાનિક એન્ટાર્કટિકામાં જાય ત્યારે ત્યાં તેને આઈસ્ક્રીમ પાર્લર ચલાવતો ગુજરાતી મળી જાય એવું પણ બને.

‘મનીમાઈન્ડેડ’ તરીકે જાણીતા ગુજરાતીઓનો પૈસા કમાવાનો ગાંડો શોખ તેમને દુનિયામાં બધે જ લઈ જાય છે (કાયદેસર કે ગેરકાયદેસર !). તેમાંય ફોરેન જવા માટે ગુજરાતીઓનો સૌથી ફેવરિટ દેશ હોય તો અમેરિકા. જેમ વૈજ્ઞાનિકોને મંગળ કે ચંદ્ર પર જવાનું વળગણ હોય છે તેમ ગુજરાતીઓને કોઈ પણ રીતે અમેરિકા વટી જવાનું વળગણ હોય છે. ત્યાં જઈને ભલે ‘કંઈ પણ’ કરવું પડે પણ તે માટે તેઓ અહીંયા ‘કંઈ પણ’ કરવા તૈયાર હોય છે. કેટલાક તો માણસમાંથી ‘કબૂતર’ બનવા તૈયાર થઈ જાય છે… આ ‘કબૂતરો’ નું અંતિમ લક્ષ્ય ડૉલરનું ચણ ચણવાનું હોય છે. (કેમકે, એક ડૉલર બરાબર પચ્ચાહ રૂપિયા થાય ને ભઈ!) આને જ  રિલેટેડ આપણી એક બીજી આદત પણ છે..

આપણને આપણી ગુજરાતી ભાષા કરતાં અંગ્રેજી ભાષાનું સોલિડ વળગણ છે. યુ નો, આપણે બધા સેન્ટેન્સમાં વિધાઉટ એની રિઝન ઈંગ્લિશ વર્ડઝ ઘૂસાડી દઈએ છીએ. ગમે તેવું ખોટું અને વાહિયાત અંગ્રેજી બોલનારાઓને આપણે બહુ હોશિયાર ગણીએ છીએ. ગુજરાતી સારું બોલતા ના આવડતું હોય તો ચાલે પણ બકવાસ અંગ્રેજી બોલતા તો આવડવું જ જોઈએ તેવો આપણને ભ્રમ પેસી ગયો છે. બે-ચાર ગુજરાતીઓ ક્યાંક ભેગા થાય તો તેમને અંગ્રેજી બોલવાનો એટેક આવે છે. કેટલાક તો અંગ્રેજી છાંટવાળું પહોળાં ઉચ્ચારોવાળું ગુજરાતી બોલતા હોય છે અને તેનો ગર્વ અનુભવે છે.

(ઓ…કખે…ગાય્ઝ એન્ડ ગા…લ્ઝ….હું છું…ત…મા…રો….. દો…સ્ત…ઍન્ડ…હો..સ્ટ… વિનુ…વાહિયાત…. ઍન્ડતમે લિસન કરી રહ્યા છો…રેડિયો ચારસો વીસ…. ઈ…ટ…સ…રો…કિં…ગ…)

આવી રીતે ગુજરાતી ભાષાના ‘સિસ્ટર મેરેજ’ કરવા બદલ રેડિયો જોકીઓ અને ટીવી પ્રોગ્રામના એન્કરોને તો ખાસ શૌર્યચંદ્રક આપવો જોઈએ. સરસ-મજાની વિપુલ પ્રમાણમાં શબ્દભંડોળ ધરાવતી આપણી માતૃભાષા ગુજરાતીની સૌથી વધુ અવગણના કરતાં હોય તો તે આપણે પોતે જ છીએ. (અંગ્રેજી શીખવામાં કંઈ જ વાંધો નથી, પણ ગુજરાતી ભાષાને બગાડો એ ખોટું ને, ભઈ ?!)

પરદેશી, પરદેશી ભાષા અને તેની સાથે પરદેશના ખોરાકનું પણ ગુજરાતીઓને અજબ-ગજબનું વળગણ છે. આપણે ત્યાં જે ચાઈનીઝ ખવાય છે તેવું જો કોઈ પણ ચીનો ચાખી લે તો આપઘાત જ કરી લે ! સવાસો કરોડ ચીનાઓમાંથી કોઈએ ક્યારેય ના ખાધી હોય તેવી એક ચાઈનીઝ વાનગી અહીંયા મળે છે. એ છે ‘ચાઈનીઝ ભેળ’. આપણે ઈટાલીના પિઝાના પણ આવા જ હાલ કરી નાખ્યા છે. મજાની વાત એ છે કે આપણે ત્યાં ઈટાલિયન પિઝાની સાથે જૈન પિઝા અને ફરાળી પિઝા મળે છે! અને તમને કહી દઉં બોસ, હવે મેક્સિકન અને થાઈ ફૂડનો વારો છે! થોડા જ વખતમાં આપણે ત્યાં મેક્સિકન મેંદુવડા અને થાઈ ઠંડાઈ મળતી થઈ જશે. (ટૂંકમાં આપણે વિશ્વની કોઈ પણ વાનગીનું ગુજરાતીકરણ કરવા માટે સક્ષમ છીએ, હોં ભઈ !)

સૌથી વધારે તેલથી લથબથ વાનગીઓ આરોગવાના શોખીન ગુજરાતીઓ ખાવાની સાથે ‘પીવા’ના પણ શોખીન છે. આ ‘પીવા’નું એટલે શું તે કોઈને સમજાવવાની જરૂર નથી. દારૂબંધી હોવા છતાં પણ અહીંયા ખૂબ ‘પીવાય’ છે. દૂધવાળા અને શાકવાળાની જેમ દરેક પીનારાનો પોતાનો અંગત સપ્લાયર હોય છે; જે હોમડિલિવરી કરી જાય છે. પીવું એ ગુજરાતીઓ માટે મોટું થ્રીલ છે, જેની સાથે આપણે વીરતાનો ભાવ જોડી દીધો છે. ધોનીને આઠ લિટર દૂધ પીધા પછી જેટલો ગર્વ ન થાય તેટલો આપણને બે પેગ પીધા પછી થતો હોય છે. ગુજરાતીઓ અને તેમના પીવાના શોખ પર લખવા બેસીએ તો એક અલગ લેખ લખવો પડે એટલે આ મુદ્દાને અહીંયા જ બોટમ્સ અપ કરી દઈએ.

ગુજરાતીઓનો જીવનમંત્ર છે ખઈ-પીને સૂઈ જવું. ઘણા તો બપોરે ખાધા પછી ચાર કલાક માટે કામ-ધંધા બંધ કરીને આડા પડખે થઈ જતા હોય છે. ગુજરાતીઓની  રાતની સૂવાની એક ખાસિયત તો અદ્દભુત છે. આપણે ધાબે-અગાશીમાં સૂવાના  શોખીન છીએ.
ઉનાળો શરૂ થતાં વેંત રાત્રે સાડા આઠ-નવ વાગ્યે ગાદલાંના પિલ્લાઓ લઈ  ધાબે ધસી જતા ગુજરાતીઓને નિહાળવા એક લહાવો છે. એવું ના માનશો  કે આપણે ઉનાળામાં નવ વાગ્યામાં સૂઈ જઈએ છીએ, આ તો આપણે બે કલાક માટે  પથારી ઠંડી કરવા મૂકીએ છીએ. ધાબે ઠંડી પથારીઓમાં સૂવાનું કલ્ચર માત્ર આપણા ગુજરાતમાં જ છે એવું અમારું દઢ પણે માનવું છે. (મકાનમાં ઘરફોડ ચોરી થઈ જાય એનો વાંધો નહીં,પણ લાખ રૂપિયાની ઊંઘ ના બગડવી જોઈએ, હોં ભઈ!) આટલું ખઈ-પીને સૂઈ જઈએ એટલે શરીર વધી જ જાય ને! ફાંદાળા પુરુષો અને બરણી આકારની બહેનો ગુજરાતની ધરતીને ધમરોળતી જોવા મળે છે તેનું કારણ આપણા આ શોખ જ છે. એટલે જ આપણે લેંઘા-ઝભ્ભા અને સાડીઓ જેવા ‘ફ્લેક્સિબલ’ ડ્રેસ અપનાવ્યા છે જેથી  શરીર વધે તો પણ કપડાં ટાઈટ પડવાની ચિંતા નહીં.

વધેલા શરીરે ટીવી  સામે બેસી રમતગમત જોવાનો પણ આપણે ખૂબ શોખ છે. (આ વાક્યમાં રમતગમત એટલે ક્રિકેટ…ક્રિકેટ…અને માત્ર ક્રિકેટ…) 18 વર્ષની ઉંમર પછી ગુજરાતીઓ શારીરિક શ્રમ પડે તેવી કોઈ રમતો રમતા જ નથી. તેમ છતાંય દરેક બાપ એના દીકરાને અચૂક કહેતો જોવા મળે કે’અમે, અમારા જમાનામાં બહુ રમતા’તા હોં ભઈ!’

વધેલા શરીરવાળા ગુજરાતીઓ માટે કસરત એટલે જમ્યા પછી પાનના ગલ્લા સુધી ચાલતાં જવું તે. મોઢામાં પાન કે મસાલો દબાવી કલાકો સુધી વિષયવિહીન ચર્ચાઓ કરવામાં ગુજરાતીઓની માસ્ટરી છે. પાનના ગલ્લા અને ચાની કીટલીઓ એ ગુજરાતીઓ માટે વૈચારિક આદાન-પ્રદાન માટેના આદર્શ સ્થાનકો છે. સાચો સમાજવાદ આ બે જગ્યાઓએ જ જોવા મળે છે. અહીંયા ગાડી, સ્કૂટરવાળા સાથે જ મજૂર પણ ઊભો રહી ચા પીતો હોય છે. (આ વાત પર બે કટિંગ ચા થઈ જાય, હોં ભઈ!)

દરેક ગુજરાતી મા-બાપને તેમના સંતાનોને ડોક્ટર, એન્જિનિયર કે સી.એ. બનાવવામાં જ રસ હોય છે. સંતાનોની કરિયર મા-બાપ જ નક્કી કરે છે. કોઈ ગુજરાતી મા-બાપને એવું કહેતા સાંભળ્યા નથી કે ‘મારે મારા દીકરાને કલાકાર બનાવવો છે, મારે મારી દીકરીને ચિત્રકાર બનાવવી છે, મારો દીકરો ફોજમાં જશે, મારી દીકરીને એથ્લિટ બનાવવી છે, મારા દીકરાને ફેલ્પ્સ જેવો તરવૈયો બનાવવો છે.’ (નાટક-ચેટક, કવિતા, સાહિત્ય-લેખનના રવાડે ચઢેલા છોકરાંવને તો આઉટલાઈનના કહેવાય છે, હોં ભઈ !)

રૂપિયા કમાવા સિવાય બીજો કોઈ પણ શોખ ન ધરાવતા ગુજરાતીઓનો એક શોખ ખૂબ જાણીતો છે રજાઓમાં ફરવા જવાનો અને તે પણ સાથે ખૂબ બધા નાસ્તા લઈને. જ્યારે અને જ્યાં પણ ફરવા જઈએ ત્યારે ડબ્બાઓના ડબ્બા ભરીને સેવમમરા, ઢેબરાં,ગાંઠિયાં, પૂરીઓ, અથાણાં સાથે લઈને નીકળીએ છીએ. ઘર બદલ્યું હોય એટલો બધો સામાન લઈ ટ્રેનમાં ખડકાઈએ છીએ અને ટ્રેન ઉપડે કે પંદર જ મિનિટમાં રાડારાડી કરતાં નાસ્તાઓ ઝાપટવા મંડીએ છીએ અને ઢોળવા મંડીએ છીએ. ગુજરાતીઓના ફરવાના શોખના કારણે પરદેશની ટૂરમાં ગુજરાતી થાળી મળતી થઈ ગઈ છે. જો ગુજરાતીઓ ફરવાનું બંધ કરી દે તો બધી જ ટ્રાવેલ્સ એજન્સીઓ અને પેકેજ ટૂર, કપલ ટૂરવાળાઓનું ઉઠમણું થઈ જાય. (આપણે ફરવાની સાથે ફરવાની સલાહ આપવાના પણ શોખીન છીએ. નવસારી સુધી પણ નહીં ગયેલો માણસ નૈનિતાલ કેવી રીતે જવું તેની સલાહ આપી શકે, હોં ભઈ!)

ગુજરાતીઓના લેટેસ્ટ બે શોખ. એક – ટુ વ્હીલર અને બીજો – મોબાઈલ. જગતમાં સૌથી વધારે ટુ વ્હીલર ગુજરાતમાં ફરે છે. આપણું ચાલે એક રૂમમાંથી બીજા રૂમમાં જવા માટે પણ ટુ-વ્હીલર વાપરીએ. પહેલાના જમાનામાં એવું કહેવાતું તું કે ‘દેવું કરીને પણ ઘી પીવું.’ હવે એવું કહેવાય છે કે ‘દેવું કરીને પણ બાઈક લેવું.’ ગુજરાતીઓના ‘દિલની સૌથી નજીક’ જો કોઈ હોય તો તે છે મોબાઈલ (કેમકે આપણે મોબાઈલને હંમેશાં શર્ટના ઉપલાં ખિસ્સામાં જ રાખીએ છીએ.) જાત-જાતના મોબાઈલ, ભાતભાતની રિંગટોનનો આપણને જબરજસ્ત ક્રેઝ છે. મોબાઈલની સૌથી વધુ સ્કિમ આપણા ગુજરાતમાં જ છે અને તેનો સૌથી વધુ લાભ પણ ગુજરાતીઓ ઉઠાવે છે. જો સ્કિમમાં ‘ફ્રી’ લખ્યું તો તો ‘ખ…લ્લા…સ’. રાત્રે દસથી સવારે છ, ‘મોબાઈલથી મોબાઈલ ફ્રી’ એવી સ્કિમ જાહેર થાય એટલે ગુજરાતીઓ મચી જ પડે. બાજુ-બાજુમાં બેઠા હોય તો પણ મોબાઈલથી મોબાઈલ વાતો કરે ! (હે…લો…, અને જ્યારે બિલ આવે ત્યારે કંપનીવાળા જોડે સૌથી વધુ બબાલ પણ આપણે જ કરીએ છીએ, હોં ભઈ !)

ગુજરાતીઓની સ્વભાવગત ખાસિયત પણ અનોખી છે. આપણે એવર ઓપ્ટિમિસ્ટ એટલે કે સદાય આશાવાદી માણસો છીએ. શેરબજાર ક…ડ…ડ…ડ…ભૂ…સ…કરતું તૂટે તો પણ આપણે આશા રાખીએ છીએ કે ‘કશો વાંધો નહીં, કાલે બજાર ઉપર આવી જ જશે..’ આ સાથે આપણે ગુજરાતીઓ એટલા જ ખમીરવંતા પણ છીએ. ભૂકંપ આવે, પૂર આવે કે બોમ્બ બ્લાસ્ટ થાય, આપણે ત્યાં બીજા દિવસથી તો બધું રાબેતા મુજબ….

ગુજરાતીઓની એક સૌથી મોટી ખાસિયત, ખૂબી, વિશેષતા, વિલક્ષણતા એ છે કે આપણે ગુજરાતીઓ ક્યારેય પણ કોઈનાથી ઈમ્પ્રેસ થતા નથી. સાદા શબ્દોમાં કહીએ તો આપણે ક્યારેય કોઈથી ઘીસ ખાતા નથી. ગમે તેવો મોટો ચમરબંધી હોય પણ આપણે તેનાથી અંજાઈ જતા થી. ‘એ લાટસા’બ હોય તો એના ઘેર, મારે શું ?’ આવી તાસીર જ આપણને ‘જીદ કરી દુનિયા બદલવાની’ શક્તિ આપે છે અને તેના લીધે જ ગુજરાતની ધરતી પર ગાંધીજી, સરદાર અને ધીરુભાઈ જેવી હસ્તીઓ પાકી છે. (શું કહો છો, બરાબરને ભઈ?)

હાચુ કઉં તો મને તો ઍક ગુજરાતી હોવાનો બહું ગર્વ છે, તમને છે?

જો હા તો, ઍક સાચા ગુજરાતી તરીકે તમે પણ આપણી આ ‘ગુજરાતી ગૌરવ ગાથા’ ને આગળ ધપાવો.

‘જય જય ગરવી ગુજરાત’. ‘જ્યાં વસે ગુજરાતી ત્યાં વસે સદાકાળ ગુજરાત’

Advertisements

કવિરાજાની કવિતા ડિસેમ્બર 16, 2009

Posted by Haresh Chovatia in Kavita.
2 comments

નેટ પર ગુજરાતી બ્લોગ વિશે સર્ચ કરીયે ત્યારે મોટાભાગે ગઝલ, કવિતા અને શેર-ઓ-શાયરીનાં બ્લોગ જોવા મળે છે, જ્યારે આપણે ગુજરાતીઓ તો દેશ-દુનીયામા ધંધાદારી પ્રજા તરીકે જાણીતા છીએ, પરંતુ તેને લગતા કે અન્ય વિશયો પર નેટ પર કંઇ ખાશ મળ્યુ નહિ, આ જોઇ મોંઘવારી ના સમયમાં મને નવરંગ ફીલ્મ (૧૯૫૯) નું એક ગીત (કવીતા) યાદ આવે છે તે અંહી લખ્યુ છે સાથે લીંક પણ આપી છે, ત્યાં થી સાંભળી પણ શકાશે. આશા છે કે તમને ગમશે.

http://www.dishant.com/jukebox.php?songid=21694

કવિ રાજા અબ કવિતા કે ના કાન મરોડો
ધંધે કી કુછ બાત કરો કુછ પૈસે જોડો

શેર શાયરી કવિ રાજા ના કામ આયેગી
કવિતા કિ પોથી કો દીમક ખા જાયેગી

ભાવ ચડ રહે અનાજ મહેંગા હો રહા દીન દીન
ભુખે મરોગે રાત કટેગી તરે ગીન ગીન

ઇસીલીયે યેહ કહતા હું યે સબ છોડો
ધંધે કી કુછ બાત કરો કુછ પૈસે જોડો

અરે છોડો કલમ મત ચલાઓ કવિતા કી ચાકી
ઘર કી રોકડ દેખો કિતને પૈસે બાકી

અરે કિતના ઘર મે ઘી હે કિતના ગરમ મસાલા
કિતને પાપડ મોંગબડી મિર્ચ મસાલા

કિતના તેલ નુન મિર્ચ હલદી ઓર ધનિયા
કવિ રાજા ચુપકે સે તુમ બન જાઓ બનીયા

અરે પૈસે પે રચો કાવ્ય ભુખ પર ગીત બનાઓ
અરે ગેહું પર હો ગઝલ ધાન કે શેર સુનાઓ

નુન મિર્ચ પર ચોપાઇ ચાવલ પર હો દોહે
સુગલ કોયલે પર કવિતા લિખો તો સોહે

કમ ભાડે કી ખોલી પર લિખો કવ્વાલી
જન જન કરતી કહો રુબાઇ પૈસે વાલી

શબ્દો કા જંજાલ બડા લફડા હોતા હે
કવિ સમ્મેંલન દોસ્ત બડા ઝઘડા હોતા હે

મુશાયરો કે શેરો પર રગડા હોતા હે
પૈસે વાલા શેર બડા તગડા હોતા હે

ઇસીલિયે કહેતા હું ના એસે સર ફોડો
ધંધે કી કુછ બાત કરો કુછ પૈસે જોડો

—– સમાપ્ત —–

તો હવે કામની વાત, તમે કોઇ ગુજરાતી મા ટેક્નોલોજી, બીજનેશ, કોમ્પયુટર, સોફ્ટ્વેર, વગેરે વીશયો પર વેબસાઇટ કે બ્લોગ વીશે જાણતા હોવ તો મને જરુરથી જનાવજો
આભાર
હરેશ ચોવટિયા

Repidshare માં સર્ચ અને ડાઉનલોડ ડિસેમ્બર 15, 2009

Posted by Haresh Chovatia in Technology.
1 comment so far

મિત્રો તમે રેપિડ્શેર (www.rapidshare.com and www.repidshare.de) વીશે તો જાણતાજ હશો,
રેપિડ્શેર એક ફાઇલ શેરીન્ગ નેટવર્ક છે. દુનીયાની સૌથી વધુ જોવાતી ૨૦ સાઇટો  માં તે આવે છે. એને ફાઇલોનો એન્સાઇક્લોપીડીયા કહિ સકાય. રેપીડ્શેર ઇન્ટરનેટ પર સોફ્ટવેર, વિડીયો, મ્યુજીક, ઇ-બુક, આરચીવ, વગેરે ફાઇલ સ્ટોર કરવાની સગવડ કરી આપે છે અને તે પણ એકદમ મફત, આથી તેમા લાખો યુઝરો એ કરોડો ફાઇલ અપલોડ કરેલી છે પરંતુ તેમા સર્ચ કરવાની સગવડ નથી. આથી આપણે ગુગલની (www.google.com) મદદ વડે રેપીડશેરમા સર્ચ કરતા શીખીશું.

ધારોકે આપણે નોકીયાના મોબાઇલ માટે સર્ચ કરવું છે તો ગુગલમા નીચે મુજબ લખવુ
nokia site:rapidshare.com

તેવીજરીતે કોઇ ખાસ પ્રકારની ફાઇલ શોધવી છે જેમ કે
મ્યુઝીક

site:rapidshare.com +inurl:mp3|ogg|wma
site:rapidshare.de +inurl:mp3|ogg|wma
દા.ત. site:rapidshare.com +inurl:mp3|ogg|wma Instrumental

વીડીયો
site:rapidshare.com +inurl:avi|mpg|wmv
site:rapidshare.de +inurl:avi|mpg|wmv
દા.ત. site:rapidshare.com +inurl:avi|mpg|wmv dance

આર્ચીવ
site:rapidshare.com +inurl:exe|rar|zip|tar|7zip
site:rapidshare.de +inurl:exe|rar|zip|tar|7zip
દા.ત. site:rapidshare.com +inurl:exe|rar|zip|tar|7zip linux

ઇ-બુક
site:rapidshare.com +inurl:pdf
site:rapidshare.de +inurl:pdf
દા.ત. site:rapidshare.com +inurl:pdf Gita

આ ઉપરાંત રેપીડશેર મા સર્ચ કરવામાટે નીચે મુજબના સર્ચએન્જિન પણ ઉપ્લબ્ધ છે, પરંતુ તે કેટલા વીશ્વસનીય છે તેનો ખ્યાલ નથી.

http://www.filesearch.gr/
http://www.nrh.me.uk/
http://www.rapidexplorer.net/
http://www.rapidosearch.com/

આ તો થઇ ફાઇલ સર્ચ કરવની રીત પણ રેપીડશેરમાથી ડાઉનલોડ પણ ધીમે (slow) થાઇ છે. જડપથી ડાઉનલોડ કરવામાટે તેમા પૈસા ભરી પ્રિમીયમ મેમ્બર બનવુ પડે છે. તો મેમ્બર બન્યા વગર જડપથી ડાઉનલોડ કરવામાટે શું કરવુ ?

http://rsplg.com/

આ સાઇટ રેપીડશેરની લીંક પરથી પ્રીમિયમ લીંક જનરેટ કરી આપે છે. તે જનરેટ થયેલી લીંક જડપથી ડાઉનલોડ થાય છે અને ડાઉનલોડ મેનેજરમા પણ વાપરી શકાય છે.
(rsplg=Rapidshare Primiume Link Generator)
તો મિત્રો આ પ્રકારની બીજી કોય સાઇટ વીશે તમે જાણતા હોવ તો મને જરુર લખી મોકલજો હું તે મારા બ્લોગમા અપડેટ કરીશ.

આભાર સહ
હરેશ ચોવટિયા

મારો ગુજરાતી અને પહેલો બ્લોગ એપ્રિલ 25, 2009

Posted by Haresh Chovatia in Uncategorized.
add a comment

આખરે બે દિવસની મથામણ પછી હું ગુજરાતીમાં બ્લોગ લખવામા સફળ થયો.

મે આ બાબતે નેટ પર ખુબ સર્ચ કરીયું પણ યોગ્ય માર્ગદર્શન ન મળીયુ

કંઈ વાંધો નહિ આખરે મે શોધિકાઢીયું